Kostrzyn. Historia

Początki osady, która w późniejszych czasach przekształciła się w miasto Kostrzyn naukowcy szacują na czas epoki kamienia łupanego. Wtedy tereny pokryte były lasami, zamieszkałymi przez rozmaitą dziką zwierzynę. Ich skomplikowana budowa sprawiła, że człowiek dotarł tam bardzo późno, dzięki czemu zachowały się duże obszary leśne i dziewicza natura.

Nazwa miasta Kostrzyn przypuszczalnie pochodzi od terenów porośniętych Kostrzewą trzcinowatą. Główny punkt w historii tego miasta stanowi nadanie mu praw miejskich prawdopodobnie przez margrabiego Albrechta III mniej więcej w 1300 roku. Z czasem Kostrzyn zaczął się rozrastać wzdłuż rzeki Odry, co znacznie ułatwiało dostęp do wody i wodnych środków transportu.

Ważnym okresem dla miasta były czasy w których rządy sprawował Jan von Hohenzollern. Za jego panowania Kostrzyn stał się stolicą Nowej Marchii co ściągnęło na jego tereny cały dwór łącznie z ministrami i wysoce postawionymi dygnitarzami. Rozpoczęła się jego błyskawiczna rozbudowa i stawianie strategicznych budynków takich jak urzędy czy sądy. Były to również lata w których wybudowano piękne twierdze, baszty i potężny zamek królewski.

Niestety następujące po sobie w późniejszych latach wojny prawie doszczętnie zniszczyły wszystkie budynki tego jakże znaczącego przed laty miasta. Mimo wszystko dzięki swojemu położeniu zawsze był to strategicznym punktem na mapie Polski. Po II wojnie światowej, kiedy nastał okres spokoju, można było przystąpić do sukcesywnej odbudowy Kostrzyna, który z biegiem lat zaczął podnosić się z ruin i uczynił z bliskości do granicy z Niemcami swój atut.

Trzeciego kwietnia 1994 roku burmistrzowie Kostrzyna, Peitz i Spandau poprzez symboliczne pchnięcie szpadla rozpoczęli odbudowę Starówki i renowację zniszczonych przez wojny zabytków. Od tamtej pory z roku na rok Kostrzyn odzyskuje swoją świetność.